Recenzja Patronacka Przedpremierowa Miasto Mafii Kinga Litkowiec

📍 Recenzja Patronacka Przedpremierowa📍
                          "Miasto Mafii"
                       #KingaLitkowiec
               #WydawnictwoNieZwykłe
                    Premiera 05.03.2020

Małe miasteczko, dziewczyna i mafiozo...
To może zdarzyć się tylko w filmach...
A może jednak nie?

Randall,małe miasteczko na obrzeżach Nowego Jorku,było miejscem, w którym Emma odnalazła swój kawałek świata. Spokój, który był jej tak potrzebny i stabilizację, której została pozbawiona. Przeszłość obeszła się z nią niezbyt łaskawie, dlatego jedyne czego pragneła, to spokój. Nie spodziewała się, że zaburzą go bracia, którzy dwa lata temu postanowili zamieszkać właśnie w nim. Dzięki tym mężczynom w miasteczku było bezpieczniej. Nikt nie miał odwagi, by się im narażać, a ci którym to nie odpowiadało opuścili je dawno temu.

Emma, na co dzień pracowała w barze. Nocami natomiast marzyła o mężczyźnie, którego bali się wszyscy w miasteczku . Należało ono bowiem do Arthura i jego braci. Oni w nim rządzili i nikt nie chciał stanąć na ich drodze. Obiektem snów Emmy, stał się jeden z braci. Każdego dnia, przechodziła obok domu najpotężniejszego z nich nie wiedząc, że jej los zostanie spelciony z losem Arthura.
Została przez niego wybrana, niczego nie będąc świadomą.

Braciom zaginęła walizka z pieniędzmi. Nikt nie chciałby wtedy natknąć się na tych niebezpiecznych mężczyzn. Lepiej było nie wyściubiać nosa zza drzwi.

Dziewczyna przed przypadek stała się świadkiem kradzieży rzeczonejj walizki. Niczego jeszcze wtedy nie świadoma, wkroczyła do świata mafii — do świata Arthura.

Od zawsze ją obserwował. Stała się jego obsesją od kiedy ujrzał ją po raz pierwszy.Arthur wiedział, że dziewczyna będzie jego. Musiał tylko poczekać, aż nadarzy się ku temu okazja.

Arthur był najstarszym z trzech braci - bossem mafii. Bali się go wszyscy, porządały go kobiety, bali się mężczyźni. On jednak od dawna chciał tylko jednego. By ta, która codziennie patrzy w okna jego domu, wreszcie znalazła się w jego ramionach. Powiecie, że przecież jest szefem mafii, że mógłby ot tak, pozbawić ją wolności, jednak on chce, żeby sama do niego przyszła. Więc czekał, choć jego cierpliwość była już u kresu. Nie wiedział, czy jest to kolejny kaprys, czy też odnalazł kobietę, którą pokocha tak mocno, jak, ojciec kochał jego matkę.

"Miasto Mafii", to debiutancka powieść Kingi Litkowiec.

Temat mafii ostatnio przewija się bardzo często w książkach Polskich autorek. Nie każdy z nich można zaliczyć do udanych. Jeśli rozważacie, czy sięgnąć po tę powieść, to nie zastanawiajcie się dłużej. WARTO!

Kinga sprostała zadaniu i stworzyła powieść, która pochłania bez reszty. Jest to historia bardzo dobrze przemyślana, nie przerysowana, nie trąci banałem. Akcja książki toczy się sprawnie, po kolei ukazując charakter, relacji głównych bohaterów. Emma nie jest kolejną, pustą kobietą zakochaną w możliwości bycia kobietą szefa mafii. Jej dobrze wykreowana postać nie nuży i nie irytuje. Jeśli chodzi o wątki związane z jej przeszłością, dowiemy się o nich wszystko, nic nie zostaje pominięte przez Litkowiec. Arthur, postać dominującą, zły chłopiec, mężczyzna męski i wiedzący czego chce. Karty jego historii, również zostały rozłożone z rozmyślną precyzją. Co skłoniło go do podjęcia takich, a nie innych decyzji oraz relacje z braćmi czy tajemnica dotycząca... Tego wam nie zdradzę. Musicie przekonać się sami.
Sceny łóżkowe pomiędzy tą dwójką, nie pozostawiają niesmaku. Wszystko zostało opisane ze smakiem. Z wielką przyjemnością czytałam perypetie Emmy i Arthura i chętnie wrócę do tej powieści za jakiś czas.

Są debiuty i debiuciki, a ten należy do tych na który, KONIECZNIE MUSICIE ZWRÓCIĆ UWAGĘ. Zaręczam wam, że warto. Pismo Kingi jest lekkie i sprawia, że czytanie dzieła spod jej pióra jest bardzo satysfakcjonujące, (od siebie dodam, że kolejne historie Kingi są SZALENIE OGNISTE) Serdeczne polecam wam "Miasto Mafii", zanurzcie się w świat czarnego serca Arthura, który kolorów nabierze, dopiero gdy Emma wkroczy do niego, jako kobieta jego życia.

Kindze ogromnie dziękuję, za możliwość bycia patronem tej świetnej historii. Was natomiast zachęcam, byście przekonali się sami czy ta powieść jest tak dobra, jak uważam ja.